
Als dat zou kunnen. Dan is er toch nog hoop op
religie die eindelijk de kinderschoenen ver van zich
afwerpt, en niet verder afzakt naar zoiets
als 'herstel' van
Hel en Verdoemenis waarover ik vorige keer berichtte.
Dit volwassen inzicht wordt geleverd in het
boek ‘Religion and sciencein context. A guide to the
debate’ van de Nederlandse natuurkundige en theoloog
Willem Drees, hoogleraar aan de universiteit van Leiden.
'Religie bevat voor hem (Drees, pd) geen absolute of eeuwige
waarheden. Daarom kan hij ook onbekommerd stellen dat religie, net
als wetenschap, voortdurend verandert door nieuwe inzichten.'
René Fransen van het
Nederlands Dagblad, die ik hier
aanhaal, is het duidelijk niet met Drees eens.
Een verademing zou ik zeggen, dat we in deze tijd
nieuwe inzichten kans geven voor zover deze nog de enkeling in
leeglopende kerken kunnen bereiken. Want nieuwe inzichten zijn
verboden vanwege wetten en voorschriften, dogma's en
onwrikbaregeloofsbelijdenissen.
Het probleem van Fransen ligt,
gelezen zijn
recensie, in dat 'dit soort
geloof niet is wat het debat over geloof en wetenschap heeft
doen ontstaan. Dit debat ontstaat juist als het geloof in absolute
waarheden en een God die meer is dan een sociale constructie, in
het spel zijn.'
Hij vervolgt dan ook met: '(…) Religie gaat dieper dan een
sociale overtuiging, ze is niet louter een academische kwestie.
Daarom lopen de emoties in het debat over schepping en evolutie zo
hoog op. Daarom ijveren Amerikaanse ouders voor creationisme in het
onderwijs.’
En daar zit het addertje
onder het gras, want creationisme is gebaseerd op de 'waarheid' van
de Bijbel. Het is dus weer Jezus waarin mensen moeten
geloven, en daarmee houdt ieder nieuw inzicht in de religie op.
Want Creationisme onderwijzen is hetzelfde als onderwijs geven in
de ‘heilsleer’ Kapitalisme, of Communisme als enige
waarheid die telt.
© Paul
Delfgaauw
© Foto:
Fotolia
(Eerder geplaatst in
Trouwcommunities, 2 juli 2010)
Alle Nieuwslogs
Reacties van lezers (3)
Jouw reactie op dit bericht?